Sample Page

zihnimin bahçesinden

ayıkladım bütün ayrık otlarını

.

ne zormuş

sıkıca kök salmış olanı çekip almak

.

ufacık görüp de göz ardı ettiğim

büyüyüp de ele geçirmiş her yeri bir anda

.

araladıkça otları

hiç görmediklerimle yüzleştim yavaşça

.

o karmaşada kendine yer bulup da

benim bahçemde benden habersiz büyüyen

.

bazılarını merak ettim

öğrendim isimlerini

.

şunlar şikayet otları

bu diğerleri de yabani endişeymiş

.

ne çok dedim

bir yağmurla ne de çok yayılmışlar

.

.

zihnimin bahçesinden

ayıkladım bütün ayrık otlarını

.

derin bir nefes aldım

güneş toprakla buluştu

.

ne büyükmüş bana verilen alan

ne kadar da dar zannetmişim bunca zaman

.

şimdi dinlenme vakti

seyrediyorum açılan boşluğu

.

belki bir hayal var

gözlerimin önünde

.

şurda büyüyen huzur ağacının gölgesi

etrafta gülümseyen sevgi çiçekleri

.

ne çok kuş varmış

bahçeyi hepsi kendine ev yapmış

.

hatırladım

bahsi geçmişti bir kitapta

.

cennet bahçesi diyordu

insanın gerçek evi

.

sustum

dinlerken kuşların güzel sözlerini

.

başka bir düşünce bulamadım

gökyüzü berrak mavi

.

.

.

öyle bir farkındalık ki

temizledi on’bin yaşamın birikmişini

.

her bir an’ında

gördü bin’bir an’ın gerçekleşmişini

.

ne sitem etti ne de şikayet

tüm bunlar ilk onun başına gelmemişti ki

.

öyle bir farkındalıkla

hem ben oldum hem de sen

hem ezelden beri ola gelen oldum

hem ebede kadar olacak olan

.

öyle bir farkındalık ki

gelenler de ben oldum gidenler de

hepsini yaşayan bir ben oldum

.

öyle bir farkındalık

elimi uzattığımda

bana uzanan el oldum

.

öyle bir farkındalıkla

tüm yaşamların içinde

tek bir yaşam oldum

.

.

.

ne hep cennette kalabilir insan

ne de hep dünyada yaşayabilir

.

bir merakın peşinde yola düşer

tatmin oluncaya kadar ilerler

.

.

aranan bulunduğunda

yolculuk durulduğunda

.

hatırlar ana vatanı

o cennet yaşamını

.

.

.

aslında

yanlış anlatılmış bize

.

Havva

Âdem’in kaburga kemiğinden değil

.

Âdem

Havva’nın kalbinde yaratılır

.

yola düşen Âdem olsa da

arzuyu uyandıran Havva’dır

.

.

.

bir arzunun peşinde

iner cennetten

.

aradığını bulana kadar

yaşam dünyadadır

.

her yolcunun yolu en sonunda

başladığı yere dönene kadardır

.

.

ellerinle tutabildiysen arzunu

en büyük hazinen işte o an’dadır

.

dönüp gitmek istediğin yer ise

şimdi bir tek ana vatandadır

.

.

.

ne hep cennette kalabilir insan

ne de hep dünyada yaşayabilir

.

ikisini bir yaptığında

aradaki perdeyi kaldırdığında

.

gündüz açıp gece kapanan

bir çiçek misali kalbi

.

cennetini de dünyasını da

yaratır kendi anlayışında

.

.

ey insan

yaşamın konuştuğu bir tek sen

.

kalbin memnun olduğunda

bil ki cennet ayaklarının altında

.

.

.