Life is the most beautiful gift!
Kitap
hareket
hazır duruşla başlar
.
denge
hazır duruşta kurulur
.
dikkat
hazır duruşta uyanır
.
dağılan
hazır duruşla toplanır
.
açılan
hazır duruşta kapanır
.
.
merkez
hazır duruşun ortasında
.
insan
çemberin merkezinde
huzur’da
hazır ol’duğunda
başlar
yeniden yaratmaya
.
.
.
öyle bir perde ki üzerindeki
açıp kendini görmeye
ne imkânı ne gayreti var
insanın
.
.
öyle bir perde ki
her ipliğini kendi elleriyle
seçip dokuduğu
insanın
.
.
öyle bir perde ki
güneşini kapadığını bilse de
atmaya kıyamadığı
insanın
.
.
öyle bir perde ki
gözlerini kapatan
kulaklarını kapatan
dokunuşunu kapatan
tadını kapatan
nefesini kapatan
insanın
.
.
öyle bir perde ki
insanı örtmüş
bırakmayan
.
.
yine de bir nokta var
sonsuzluğun sırrını
içinde saklayan
ışık dışarıdan giremese bile
bil ki
o nokta bekler
gözlerini içeriye
kendisine çevirmeni
.
.
öyle bir ışık ki yayılan
işte
tüm kâinat başladı yaratılmaya
.
.
hepsi senin için
senin sevginden
.
.
.
o kadar da uzak değil
öte bir âlem
.
aynadan yansıyan
kadar yakın
.
belki de
birbirini seyreder
.
sen o’nda
o sen’de
bir tek
kendini seyreder
.
.
.
boşlukta
ne gök vardır
ne de yer
.
boşlukta
ne iç vardır
ne de dış
.
boşlukta
ne yön vardır
ne de hedef
.
boşluk
ayrım yapmadan
her şeyi kapsar
.
var olan
her şey boş
yine de
boşluk her şeydir
.
.
.
düğümü çözmek için
sevecen bir sabır gerekir
.
düğümü çözmek için
çabasız bir çaba gerekir
.
.
düğümü çözmek için
düğümün yolundan geri yürümek
düğümü bazen bırakmak beklemek
düğümü anlamak
düğümle bir olmak
düğümün başlangıcını bulmak gerekir
.
düğümü çözmek için
düğüme teslim olmak
düğümü dolayan enerjiyi
serbest bırakmak gerekir
.
.
düğümü çözmek için
seni o ân’a davet eden
dikkatini celbeden
telaşının öfkenin içinden
sabrını sevgini çıkaran
düğümün davetine
gülümsemek gerekir
.
.
düğüm çözüldüğünde
gelen rahatlığı ve memnuniyeti
hiç düğüm çözmemiş olsa
bilebilir miydi insan
.
.
.
bugün sessiz diyorsun
rüzgar dinmiş
bulutlar bile uykuda sanki
suda kıpırtı yok
yapraklar dallarda keyif yapıyor
.
yakında bir kuşun tatlı melodisi
güneşin ışığının sıcaklığı
toprakta minik bir salyangoz
tüm yer’yüzü ve gök’yüzü
uyku ile uyanıklık arası
yarı iç âlemde yarı dış âlemde
.
dingin
.
.
.
hızın akıl ötesi seviyesinde
her şey durmuş gibi gözükür göze
sanki görünmeyeni görmenin
formülünü bulmuş gibi yaşam
bir anda yok iken var olur
doğum bir beden yaratır
bedenin içine doğuran öz saklanır
.
.
insan
yer’yüzü ile gök’yüzü
arasında var ol’an
bedeninin içinde
doğumun tohumunu
taşıyan
.
insan
ayakları toprakta sağlam
başı göklerde özgür
dingin ve dengede
yaratır yaşamı
.
bilir ki
hareket
dinginliğin
içinde
saklanır
.
.
geçit
seni bir yer’den
başka bir yer’e
taşıyan
.
.
insan
yer’yüzünde
yaşayan
.
.
geçtiği yol’dan
gelmiş ol’an
.
.
yaşamın içinde
korkutsa da insanı
ölümün varlığı
daim bir yol’culukta
açılan ve kapanan
beliren ve kaybolan
.
.
insan
bedenin ötesinde
varlık
zihnin ötesinde
yaşam
gördüğünün ötesinde
.
.
.
hayat dediği
koşturmacanın içinde
mevcut kalma
şansı var mı
insanın
.
.
hayat hiç bırakır mı
yakasını insanın
.
.
yakasını kaptırmış
nereye çekilirse
oraya sürüklenmiş
insanın
hiç şansı olur mu
özgürüm demeye
.
.
.
mevcut kalma
şansı yoktur
elbet
.
bir tek
mevcut ol’ma
şansı vardır
.
fark ederse
insan
gerçekte
tek bir özgür
ân vardır
.
.
.
zamandan
mekândan
bağımsız
ins’ân
ol’duğunda
özgürsün
.
.
elimdeki bıçağın parlaması
gözümü alıyor
ışığın gücüyle bir an’da
fark edip
derin bir rüyadan uyanıyorum
.
.
ben kimi kurban ediyorum
.
.
fark ediyorum
önümde çaresiz yatanı
fark ediyorum
içimde sessiz saldıranı
.
.
uyanmamla birlikte
bıçak düşüyor elimden
şaşkınım
şimdi sanki o ben değilim
.
.
.
hepimizin elinde bir bıçak
kurban ediyoruz
oğlumuzu, kızımızı, evladımızı
eşimizi, anamızı, babamızı
arkadaşımızı, yoldaşımızı
.
.
biliyoruz aslında
dinlemiştik
asıl kurban o değil diyeni
yine de ne kadar güçlü
ele geçirmiş bizi
gözümüzde bir perde
bıçak bir türlü düşmüyor
elimizden, dilimizden
.
.
.
ama şimdi ışık çok güçlü parladı
gördüm bıçağın parıltısını
gördüm kurbanın bana bakan
gözbebeğinde
kendi yansımamı
.
.
o gözbebeği ki
beni bana anlatan
o gözbebeği ki
ben’den bana bakan
.
.
ben dediğim gerçeği örten
sahte bir kılıftan başka
bir şey değilmiş
ben dediğim dünyamdaki
bütün savaşların failiymiş
.
.
artık savaş bitti
şimdi barış zamanı
barış ile yurdumu
kalkındırma zamanı
.
.
özür dilerim
tüm kurbanlarımdan
kendimden ayrı sandığım
yargılayıp suçladıklarımdan
.
.
özür dilerim
kurbanı olduklarımdan
kendimden ayrı sanıp
haksız bulduklarımdan
.
.
.
insan
uykuda bir rüyada
hem kurban eder
hem kurban olur
farklı rollerde
kendinden kendine
fark edene kadar
sen ve ben diyerek
ayrıştırdığını
tek özden diyerek
bir’leyene kadar
.
.
ışık parladı
bıçak düştü
.
.
dönüp bakma arkana
gönül dayanmaz
savaş alanını görmeye
bil ki tüm bu canlar
bir tek senin için verildi
senin fark etmen için
.
seni senden çok seven
senden asla vazgeçmeyen
senin için canını veren
şimdi sana yaşam veren
senin kendisini görmeni bekleyen
bir tek sen
.
.
insan en çok kendine
sabır gösterirmiş
insanın en büyük teşekkürü
kendinden kendineymiş
.
ne mutlu bugünü görene
ne mutlu şimdi gerçekten
yaşamla bütünleşip
var olana
çünkü
yaşam güzeldir
güzeli sever
.
.
.
ân bu kadar hızlıyken
ne’ye direnebilir insan
.
ân bu kadar güçlüyken
ne’ye tutunabilir insan
.
ân’ın içinde taşınırken
tüm var ol’uş bir halden diğerine
.
ân’ın dışında var ol’ma
imkânı yoktur aslında insana
.
.
.
ağırlaştı düştü
tutundukları ile
cennet kaybedildi
.
hafifledi yükseldi
bıraktıkları ile
cennet kazanıldı
.
.
.
yolculuk dış’ta olsaydı
değişmeden gelirdin geriye
.
yolculuk iç’te olduğunda
geleni kendin bile tanıyamazsın
.
eski ol’an terk edilmiş
yeni ol’an doğmuştur
.
makbul ol’mayan bırakılmış
arınmış ol’an kalmıştır
.
.
ân’dan ân’a tüm yolculuk
kalbin değişimi
insanın dönüşümü
.
bak
ceviz ağacının dalları
şimdi bülbüllerle bezendi
.
dinle
sana şimdi sunulan
bülbülün şarkısıdır
.
yaşamın
güzelliği
sana
sen’den yakındır
.
.
InTouch LifeArt 