unuttun evin sahibini
dünya denen
koşturmacanın içinde
.
işin, aşın, eşyaların,
eşin, çocukların, arkadaşların
her şey kıymetliydi de
seni koruyup kucaklayan
evini göremedin bir türlü
.
dört duvar gibi geldi yaşam
içinde her isteğini yapacağın
bir kez kapısından girdiğinde
sanki hiç çıkmayacağın
.
şimdi sana verilen
bir süre
ev sahibi elbet
evini geri ister
.
her ayın hesabı kesilirken
ödenen değildir aslolan
ilgi, güleryüz, tatlı dil ile
kurulan muhabbettir
.
mülkün sahibi yanında olmadıkça
ne kadar çabalasan boşuna
samimiyet, anlayış ve güvendir
yaşamın sorunlarını çözen
.
sana verilen mühlet
gönül kazanmak için
iki gönlü bir’leyip
farkı kaldırman için
.
evi yaşamıdır insanın
yaşamı ise ancak
gönlü kadar zengindir
.