Zamana Düşmek

zamansızlık… çocukluğun tasasız neşesi…

acıktığın anda yemek,

uykun geldiğinde uyumak,

evden çağırılıncaya kadar

oyunun içinde kaybolmak,

dertsiz, düşüncesiz

sadece duygu olmak,

bir anda ağlayabilmek,

bir anda gülebilmek,

hepsini bir anda

geride bırakabilmek,

büyümek

günleri saymadan,

mumları üflediğinde

yeni bir yaşın

okul başladığında öğrenmenin

heyecanını duymak,

imrenmek olsa da

beklentisiz yaşamak,

sadece yaşamak,

görmek, işitmek,

tatmak, koklamak,

dokunmak,

pürdikkat

var olmak.

zamansızlık… çocukluğun tasasız neşesi…

.

.

düşünen zihine

düşüp

düş görmeye

başladığında

.

insan

düşer cennetten

dünya’ya

zamanın kollarına

.

tekrar hatırlayıp

fark edinceye kadar

cennette

zamanın olmadığını

.

ne geçmişin

ne de geleceğin

sonsuz bir an’da

hiç var olmadığını

.

.

.

Tanrı’nın krallığında en benzersiz şey ne olacak?” diye sorana,

Zaman olmayacak” olur yanıtı.

Ve ardından ekler, “Küçük çocuklar gibi olmadıkça Tanrı’nın krallığına giremezsiniz.

.

.

.

Leave a comment