Nuh’un Gemisi

“Rab baktı, yeryüzünde insanın yaptığı kötülük çok, aklı fikri hep kötülükte. İnsanı yarattığına pişman oldu. Yüreği sızladı. “Yarattığım insanları, hayvanları, sürüngenleri, kuşları yeryüzünden silip atacağım” dedi, “Çünkü onları yarattığıma pişman oldum.” Ama Nuh Rab’in gözünde lütuf buldu.” (Yaradılış 6: 5-8)

.

“Nuh’a vahyolundu ki: “Halkından, iman etmiş olanlar dışında kimse iman etmeyecek… Artık onların yapmakta olduklarından dolayı üzgün olma. Gözlerimiz olarak, vahyimizce gemiyi yap… Zalimler hakkında bana yönelme… Kesinlikle onlar boğulacaklardır.” (Hûd 36-37).

.

Yaşama yeniden başlamak mümkün müdür?

Kitap yeniden yazılabilir mi?

Varoluş nasıl var olur?

İnsan yaşamından sorumlu mudur?

…

beden arzında

bir gemi tutunur dalgalara

tufan’dan kaçarcasına

öyle sağlam ki omurgası

dayanır tüm rüzgârlara

karanlık bulutların

boşalttığı öfkeye ve korkuya

ümitsizliğe bakmadan

ışığa yöneltir rotasını

dümende kor bir alev

tıpkı denizfeneri

yaşamın ritminde parlar

her bir atışında

.

tufan

sonsuz bir girdap gibi

içine alıp yok eder

pişman olduğu

tüm yarattıklarını

yeniden başlamak için

eskiye ait ne varsa

gözden yiter

suların derinliklerinde

yeryüzü ve gökyüzü

elbirliği içinde

karışmış birbirine

.

seçilmiş huylar

birer hayvan suretinde

yeni bir yaşam için

bekler geminin içinde

sanki uyku halinde

kimse ilişmez bir diğerine

insana ait ne varsa

eşlik eder

yolculuk boyunca

.

kalp dönüşür gönül olur

beden gemisinde

zihin dönüşür akıl olur

başı bulutusuz bir dağda

gemi dağ ile buluşur

uyuyan uyanır

kıyamet kopmuş

kıyam vakti gelmiştir

gözleri açılmış

yeni doğumunda

.

insan

nuh olur

vakti geldiğinde

tufan’ın içinden geçer

aydınlık bir gökyüzüne

yeni bir yeryüzüne

yaşama

yeniden başlar

‘bu sefer’ der

‘bir öncekinin tecrübesiyle

yeniden yaratacağım

hem gönlüme

hem aklıma uygun

ortadan ve doğrudan

bir yoldan

yürüyeceğim’

…

Cehennem ile cennet arasında kopar tufan.

Ne cehennem ne cennet, ne gemi ne de dağ dışarıda değil, insanın kendi içindedir.

Aklı başına gelinceye kadar kendi bedeninin sularında boğulur insan.

Tek bir doğru yol vardır oysa, tıpkı bedeni dik tutan omurga gibi, geçilecek tek bir köprü vardır.

İnsan için seçtiği yeni bir yaşam mümkündür.

Tufanı isterse bir isterse bin kez yaşayabilir insan, ta ki sularını dinginleştirmeyi öğreninceye kadar.

İnsan isterse, yaşam en güzel yolculuk olur,

İnsan isterse, her uğradığı yer evi olur,

İnsan isterse, her köşesi cennet bir vatan olur,

İnsan isterse, yaşam sonsuz sınırsız bir âlem olur,

İnsan isterse, kendini bulur, bir yol bulur,

İnsan isterse, gerçekten var olur.