ev sahibi

unuttun evin sahibini

dünya denen

koşturmacanın içinde

.

işin, aşın, eşyaların,

eşin, çocukların, arkadaşların

her şey kıymetliydi de

seni koruyup kucaklayan

evini göremedin bir türlü

.

dört duvar gibi geldi yaşam

içinde her isteğini yapacağın

bir kez kapısından girdiğinde

sanki hiç çıkmayacağın

.

şimdi sana verilen

bir süre

ev sahibi elbet

evini geri ister

.

her ayın hesabı kesilirken

ödenen değildir aslolan

ilgi, güleryüz, tatlı dil ile

kurulan muhabbettir

.

mülkün sahibi yanında olmadıkça

ne kadar çabalasan boşuna

samimiyet, anlayış ve güvendir

yaşamın sorunlarını çözen

.

sana verilen mühlet

gönül kazanmak için

iki gönlü bir’leyip

farkı kaldırman için

.

evi yaşamıdır insanın

yaşamı ise ancak

gönlü kadar zengindir

.

Leave a comment