Denge

Yaşam var olabilmek için iki kutbun birleşmesine ihtiyaç duyar…

Bir iki olur, iki bir olur…

Yeni doğan, bir’in üç’ü olur…

Gök ve yer birleşir, insanlık doğar.

Baba ve anne birleşir, çocuk doğar.

Erkek ve kadın birleşir, yaratım, üretim başlar…

Bedensiz bir istek, bir düşünce, bir söz vücud bulur bedenlenir,

Semâlar arzı, gök dünyayı var eder…

Bütün âlem yok’tan var olur.

*

İki’den biri eksik olsa,

İki bir olmasa,

Varlık olmaz.

*

Âdem ile Havva sembolüdür ikinin birleşmesinin.

Ne Âdem bildiğin bir adamdır, ne de Havva bildiğin bir kadın.

Onlar, iki kutbun eril ve dişil doğasını anlatır bize, anlayacağımız bir dilde…

Yokluk âlemi sonsuz potansiyeldir. Yoğunlaşır, birlik olur.

Bir çiftleşir ikiye bölünür, zıtlık olur. Zıtlık birleşir varlık olur.

Varlık bölünür çokluk olur, yaşam olur…

*

Bilim bunu anlatırken “çift yaratılma gerçeği”ni aktarır. Bu, Parite Teorisi’dir.

Parite latince bir kelime, çift demek. Der ki, “Her varlık benzer veya zıt ikizi ile birlikte aynı anda doğar.”

Bu zıt ikizler, artı ve eksi kutuplar, proton ve anti proton, atomun çekirdeği ve elektronları, güneş ile ay, gece ile gündüz gibi çift olarak yaşamlarını sürdürüler…

*

Çift olarak birbirini bütünleyerek yaşamı sürdürmek.

Söylendiği kadar romantik ve kolay olmaz yaşamda.

Çiftler, kutupların zıtlığında tamamlayıcı gibi gözükmez, birbirini iter;

Çiftler, çekirdeğin merkez konumunda, elektronları bir yörüngeye sabitler;

Çiftler, güneş ve ay’ın varlığında, birleşemeyen zamanların döngüsüne girer…

Çift olmak, beden âleminde yaşamın binbir kuralını yansıtır.

*

Oysa insan, bedenin ötesinde var olur…

*

Kadın doğası

Yeryüzünde su gibidir.

Gökyüzüne çıktığında ay olur.

İçine alır ve büyütür. Yaşam verir.

Besler, gözetir.

Gizemlidir ve kapalı.

Sessizliktir.

Sevgidir…

.

Erkek doğası

Yeryüzünde dağ gibidir.

Gökyüzüne çıktığında güneş olur.

Nüfuz eder ve kuşatır. Yaşam verir.

Korur, gözetir.

Aşikardır ve açık.

Sözdür.

Güçtür…

*

Dünyada yaşamın var olabilmesi için güneşten gelen gün ışığına ihtiyaç vardır.

Gün ışığının çiftleri, aydınlık ve karanlık, sıcak ve soğuk sayesinde dünya üzerinde yaşam var olur…

Gün ışığı, gündüz ve gece ile çiftleşir, zaman olur…

Yaşamın değişim ve dönüşümü devran olur…

*

Her yıl iki kere, gündüz ve gece eşitlenir.

Eşitlenme dengeyi gösterir.

Dengenin içinde ne biri ne diğeri baskın gelir.

Tıpkı dans eden bir çift gibi, ekinoks günü, bir an’lığına yanyana durur, her biri diğer tek’ine bakar.

Devinimin olmadığı o bir an, diğerini bütünlüğünde görme anıdır.

*

Yaşamın iniş ve çıkışları, sonu gelmez bir çaba ister insandan.

İnce bir ip üstünde yürür gibi bir sonraki adım hep dikkat ister.

Dikkat hep dengeyi kurma çabasındadır.

Yaşam, yılda iki kez çabasız dengeyi sunar.

Çabasız bir denge içinde,

Durup da bakmak,

Bakıp da görmek için bir fırsat sunar…

*

Çiftin içinde tek olanı,

Tekliğin içinde var olanı,

Bedenin ötesinde insanı…

*

21/03/2023, İnsan Bedenin Ötesinde