mağaradan çıktım

mağaradan çıktım

benzemiyor hiç bir yer

bıraktığım eski yere

.

ne zaman değişti

yollar

yükseldi tüm bu

binalar

.

ne zaman yabancı

oldum

bildiğimi zannettiğim

yerlere

.

.

mağaradan çıktım

karnım aç susamışım

dediler ‘senin paran

geçmez artık burada’

.

ne tanıdık bir yüz

ne tanıdık bir ses

zamanı aşmışım

bir an’a ulaşmışım

.

kıymet verdiklerim

param gibi pul olmuş

dönüş yok anladım geriye

bütün eski bildiklerime

.

.

mağaradan çıktım

karanlıktan

ışığa

yeniden doğmuş gibi

.

gözümü kapadığımda

yok sandığım

yaşam akıyor

açılmış gözlerimin önünde

.

hayretle seyrediyorum

durmaksızın var olanı

değişse de tanıdık kalanı

yaşama sunulanı

.

.

mağaradan çıktım

ne gerisi var ne ilerisi

bir ben var’ım

bir de ne varsa şimdi

.

yaşam

mağaranın dışında

bilir

acıktığımı ve susadığımı

.

yeniden keşfetmemi ister

bekler

her an yeniden doğanı

yeniden can’lananı

.

yaşam

öyle bir sınırsız ve sonsuz

her gün yeniden başlar

.

yaşam

öyle bir engin ve derin

her gün yeniden doğar

.

yaşam

öyle bir sevgiyle

bekler seni

.

yaşamı yeniden kurmanı

yeniden yaşamaya başlamanı

kalbinde eminlik ve cesaretle

yaşamanı

.

.

.