kayboldum

kayb’oldum

.

.

.

kayb’ın

içinden

doğdum

.

.

ne zam’an

ne mek’an

.

kim bilir

hangi an’da

var’oldum

.

.

.

‘bu sen’sin’

dediler

.

baktım ki

kendime

bile

yabancı’oldum

.

.

.

öyle bir

yabancı ki

kendimden kendime

yalancı’oldum

.

.

.

aradım

.

kayb’ın içinde

derinde

derinde

bir garip

unutk’anlık

denizinde

.

kar’anlık

dehlizlerde

ışığın

peşinde

.

kayb’oldum

.

.

.

seslendim

.

‘yoruldum

gel bul ben’i

kaldır tüm

perdeleri

göster

tanımadığım

yüzünü’

.

.

.

bekledim

.

.

.

gece ard’ı gündüz

gündüz ard’ı gece

.

sessizce

.

.

.

bekledim

emin’dim

.

‘bu ben’im’

dediğin an

.

geldiğinde

.

kayb’ın

içinden

yeniden

doğdum

.

.

.

hatırladım

iş’te

.

o muhteşem

güzelliği yaşay’an

.

.

‘bu ben’im’

.

.

.

Leave a comment