biraz yer açsa insan

biraz yer açsa insan

görmeye…

.

biraz yer açsa insan

duymaya…

.

.

dünya hâl’i kapamış

kaplamış her yanı

.

istekler, arzular

düşünceler, duygular

fark ettirmeden

insanı hapis almış

.

.

biraz yer açsa insan

gülmeye…

.

biraz yer açsa insan

neşeye…

.

.

yaşam gailesi dediği

ağırlıkla ezilmiş

.

korkular, kızgınlıklar

üzüntüler, endişeler

fark ettirmeden

insana hakim olmuş

.

.

biraz yer açsa insan

sevmeye…

.

biraz yer açsa insan

hoş görmeye…

.

dünya’ya geldiğini

yaşam’a doğduğunu

bir hatırlasa…

.

.

biraz yer açsa insan

kendine…

.

susturabilse

kendi kendi’si ile konuşan zihnini…

.

ulaşabilse

o sükûnet noktasına…

.

bilse

zihin ona ne hikâyeler anlatır…

.

bilse ve

her duyduğuna inanmasa…

.

fark etse tüm zanları da

kendi’ne yeni’den doğsa…

.

bir’az araladığı tüm kapılardan

bir’an’da içine dolan kaynakla

bir olsa…

.

yaşasa

şimdi gerçekten

yaşasa insan…

.

her bir varlığın farklılığını

zevk etse…

.

her bir varlıkla

bir bütün olsa insan…

.

şimdi burda bir tek

yaşam olsa insan…

.

.

.