
mabedin içinde
çınlayan sesi duyduğunda
kaçıştı her bir yöne
köşelerde
eşyaların arasında
kuytu deliklerde
saklanmış olan
her ne varsa
.
mabedin içinde
ayak seslerini duyduğunda
anladı hepsi
ev sahibi
geri dönmüştü
işgalleri
son bulmuştu
.
mabedin içinde
ışık yandığında
karanlık
hiç var olmamış gibi
bir anda
yok olduğunda
geçmişin gölgeleri de
kayboldu
.
mabedin içini
temizledi
insan
ve bu kadarı yeter dedi
tüm zanlara
aslında hayal olanlara
.
“mabed olan ben’im
görünen bedenime
görünmeden can veren
hem bekleyen hem beklenen
ev’in sahibi
bir tek ben’im”
.
.
.
