evin kokusu

evin kokusunu duyabiliyorum,

evin dokusunu biliyorum…

bir sınır çizdim bitkiler ve hayvanlar âlemiyle,

evin her köşesini keşfettim…

dedim: ‘Kuşlar ağaçta güzel, köpek bahçede,

ama ah, o örümcek yok mu,

arkamı döndüğüm anda ağını örmeye başlayan,

hep dikkat istiyor, hep bir düzen…”

gözlerim yarı kapalı yarı açık,

seyrediyorum hem dışarıyı hem içeriyi,

düşüncelerim, duygularım dingin olduğunda,

tüm âlem canlanıyor kendi devranında…

uzaktan gelen sesleri dinliyorum,

bahçenin sessizliğinde,

ve yaşamın muhteşem güzelliğinde…

uyandım, farkındayım,

ne yaşayabilirim gözlerim tamamen açık,

ne de sımsıkı kapalı…