‘zaman’la ân’ arasında

‘zaman’la ‘ân’ arasındadır insan…

beden ‘zaman’da, zanneder, büyüyor, yaşlanıyor, hayat bir çizgide akıp gidiyor,

zihin ‘ân’da, hayal eder, geçmişe gider, geleceği düşler,

her türlü, insan, bazen lütufta bazen azaptadır…

oysa tek bir nokta vardır,

bir türlü içinde duramadığı,

bedeni ve zihni bir kılamadığı,

‘zaman’da, şu ‘ân’da gizlenmiş,

huzur’da olduğu,

tek bir nokta…

o noktanın sonsuzluğu, insan için kayıptadır…