Kelimeler sadece birer yorumdur dinlendiklerinde… İnsanın kendi hayat hikâyesi bile kendine anlattığı bir yorumdur –yanlış anlaşılmaya hatta hiç anlaşılmamaya mahkum…Yine de insan kelimeleri kullanır, ne çare… Gerisi sessizliktir….
“… Buddha aydınlandı; ama yedi gün sessiz kaldı. Yedi gün sessiz kalmasına pek çok neden gösterdi; esasında sonsuza kadar sessiz kalmak istiyordu. Daha sonra, yedi gün sessiz kalmasının ve sonra konuşmasının nedeni tekrar tekrar sorulduğunda, “Konuşmak bile müdahale etmektir; ötekinin sessizliği anlamasına izin ver. Eğer sessizliği anlayamıyorsa, benim kelimelerimi anlayacağını mı sanıyorsun? Çünkü benim kelimelerim sessizliğimden çok uzak olacak, tanıtıcı olmayacak. Kelimelerimle yanlış yola sapması için her olasılık var ve ben bunu önlemek konusunda çaresiz kalabilirim. Sessizlikte eğer biri bana gelirse, bunu yanlış yorumlayamaz. Anlayabilir, anlamayabilir; sadece iki olasılık vardır ve ben onu hiç de niyetim olmayan bir yola göndermekten sorumlu olmayacağım. Fakat kelimelerim, onu işaret ettiğim yönün aksi yöne götürebilir” der.
“Şimdi, eğer bana güvenirseniz, bunu kanıt olmadan kabul etmek zorunda kalacaksınız. Fakat bunu kabul etmeye gerek yok, çünkü anlamsız. Kozmostaki diğer aydınlanmış varlıklar tarafından ikna edildim. Fakat o konuma ulaşmadıkça bunu kanıtsız kabul etmek zorunda kalacaksınız.” dedi.
“Bu, benim öğretimin parçası olmamalı; ben sadece sizin merakınızı gideriyorum. Bunu reddedebilirsiniz, çünkü öğretimin temel bir parçası değil. Fakat konuşmamın nedenini sormakta ısrar ederseniz, o zaman size cevap vermek zorundayım. Daha önce aydınlanmış insanlar beni ikna etti, benimle tartıştı: ‘Binlerce yılda bir insan senin olduğun varlık konumuna gelir. Yüz kişiden biri bile kelimelerini doğru anlasa, bu kadarı yeter. Doksan dokuzu için endişelenme, çünkü onlar seni dinlemeseler de yoldan sapacaklar. Sapmaya mecburlar. Eğer seni dinledikten sonra bile yoldan çıkabiliyorlarsa ne zannediyorsun, seni dinlemezlerse yoldan çıkmayacaklarını mı? Sorgulamadan kabul et: O doksan dokuzun sen konuş ya da konuşma yoldan çıkacağı kesin. Fakat yüzde bire ne olacak? Sana, senin konuşman olmadan yolu bulamayacak o yüzde bir için çağrıda bulunuyoruz’ dediler.”
“O yüzde bir için konuşuyorum.” dedi…”*
Hepimiz hâlâ o yüzde bir için konuşuyoruz… Gerisi sessizliktir…* Öykü, alıntı: Osho, Kendine Saygının Büyüsü
InTouch LifeArt 